Odluka Ustavnog suda

Žalba je odbijena jer je od ukupno 2.047 prikupljenih potpisa čak 169 birača potpisalo podršku više puta, čime je broj valjanih potpisa pao ispod zakonskog minimuma od 2.000. Zbog toga kandidatura Mihaila-Mila Markovića nije mogla biti potvrđena i proglašena.

Žalba je odbijena jer kandidat Stranke srpskog jedinstva, prof. Borislav Pelević, nije imao prebivalište u Crnoj Gori najmanje godinu dana prije održavanja predsjedničkih izbora, što je bio zakonski uslov za kandidaturu. Ugovor o kupovini stana nije prihvaćen kao dokaz prebivališta.

Ocjenjivana je ustavnost odredbe koja propisuje da jedna politička stranka ili grupa građana može predložiti najviše jednog kandidata za predsjednika Republike. Postupak je pokrenut nakon ustavne žalbe Momira Bulatovića, a Skupština Republike Crne Gore je ocijenila da je odredba saglasna sa Ustavom SRJ i da Republika ima pravo da uređuje svoj izborni sistem.

Odluka kojom se odbija žalba Narodne stranke, koju predstavlja i zastupa prof. dr Božidar M. Bojović, na Rješenje Republičke izborne komisije, broj 02-102/2 od 26. avgusta 1997. godine, kojim je odbijen predlog kandidature ove stranke, kandidata dr Novice Stanića za predsjednika Republike Crne Gore.

Odluka Ustavnog suda Republike Crne Gore o poništavanju Rješenja Republičke izborne komisije, br. 02-91/4 od 11. avgusta 1997. godine.

Žalba je odbijena jer podnosilac u ostavljenom roku nije otklonio utvrđene nedostatke u potpisima podrške i identifikacionim podacima birača, pa izborne liste za četiri izborne jedinice nisu mogle biti proglašene. Naknadno dostavljanje novih potpisa nije prihvaćeno kao otklanjanje nedostataka.

Odluka o odbijanju žalbe Srpske demokratske stranke Crne Gore na rješenje Republičke izborne komisije br. 340 od 23. oktobra 1996. godine, kojim je odbijeno proglašenje izborne liste te stranke za izbor poslanika u Skupštinu Republike Crne Gore u izbornoj jedinici 5 - Nikšić, Plužine.

Žalba je odbijena jer je utvrđeno da 75 birača nije potpisalo podršku izbornim listama Srpske demokratske stranke Crne Gore, zbog čega liste za svih 14 izbornih jedinica Podgorice nisu imale potreban broj valjanih potpisa. Ocijenjeno je da se radilo o bitnim nedostacima koji se nisu mogli otkloniti.

Podnosioci su osporavali odluke Republičke izborne komisije kojima je odbijeno proglašenje njihovih izbornih lista zbog nepravilnosti u potpisima podrške birača. Ustavni sud je utvrdio da je Komisija morala ostaviti rok za otklanjanje nedostataka prije odbijanja lista, pa je ocijenio da su izborne komisije povrijedile izborna prava podnosilaca i poništio osporena rješenja.

Podnosioci su tvrdili da im je povrijeđeno biračko pravo jer prilikom popune upražnjenih poslaničkih mjesta sa liste Srpske radikalne stranke nije ispoštovan redosled kandidata na izbornoj listi. Ustavni sud je ocijenio da povrede ustavnih prava nije bilo, jer su podnosioci u međuvremenu prestali biti članovi te stranke, zbog čega nijesu mogli biti određeni za popunu upražnjenih mandata.